Pizza

“Klein historisch moment.” Gevoel voor drama kan zoonlief niet ontzegd worden. We zaten samen op de bank. Het was zondagavond, iets over zeven. Ik had Studio Sport bij het begin op pauze gezet terwijl ik wachtte tot hij terug was.

Hij was namelijk pizza halen. Nu zaten we op de bank, bord op schoot. Ik met een kliekje overdadige late lunch (vandaar geen volwaardige avondmaaltijd) hij met een salamipizza.

Een paar dagen ervoor had hij gesolliciteerd als pizzabezorger bij een landelijke keten die pas een nieuw filiaal had geopend in onze wijk. Hij had de voordelen opgesomd: geld verdienen, lekker fietsen, gratis pizza… en bedacht zich toen dat hij dan nog wel even pizza moest leren eten.

En hier zaten we dan. Hij haalde nog eens diep adem, deed zijn ogen dicht en nam een hap.

Historisch.