Dagboek van een jaar

Korte samenvatting van het voorafgaande: toen zoonlief na twee jaar worstelen en strijd in maart 2018 thuis kwam te zitten, volgde een stressvolle zoektocht naar een oplossing. Na vele gesprekken en een bezoek aan een school voor speciaal onderwijs hakten we de knoop door en besloten dat hij na de zomer zou beginnen op 10-15 Agora Groesbeek. Daar begon hij op 22 augustus 2018 aan de herstart van zijn schoolloopbaan.
De eerste dag nog wat spannend, maar vanaf de tweede dag is hij iedere dag gegaan (lees daarover dit stukje).Vorig schooljaar was een overgangsjaar, waarin hij na alle stress van de jaren ervoor tot rust moest komen en opnieuw op zichzelf en volwassenen moest leren vertrouwen (en daarover gaat dit stukje). Gaandeweg het jaar kwam er ruimte om met hem te praten over hoe hij verder zou willen. Lang verhaal kort: we ontwikkelden een plan om hem dit schooljaar vmbo-t examen te laten doen.

Het afgelopen jaar heb ik maar twee stukjes geschreven. Nu pak ik de draad van de stukjes weer op, met zijn goedkeuring. Mijn behoefte om hierover te schrijven heeft twee kanten. Aan de ene kant is het voor mezelf, om op een rijtje te zetten wat er gebeurt. Een soort verwerking. Het blijft af en toe ingewikkeld, en iedere dag zijn er momenten dat we ons afvragen of we wel het goede doen.
Aan de andere kant is het voor anderen. Ouders, leerlingen en leraren die ook worstelen met dit soort jongens (meestal jongens). Niet om te laten zien ‘hoe het moet’, maar om te inspireren, te delen, de mooie kanten en de moeilijke. We moeten meer verhalen vertellen over hoe onderwijs — en leven in het algemeen — is.
Reacties welkom.

  • Geslaagd

    27 april 2020 door

    ‘Weet je mama wat ik nu zou willen?’ Nee? Mijn vrouw kijkt zoon vragend aan. ‘Dat je weggaat.’ Het is de laatste schooldag voor de meivakantie. Nou ja, virtueel dan: we zijn al een tijdje niet meer echt op school geweest. De laatste toets die zoon nog moet doen staat vandaag op de planning: spreekvaardigheid… Meer informatie

  • Hoepel

    21 april 2020 door

    Zoon werkt in deze weken aan de laatste toetsen voor zijn vmbo-examen. We moeten nog Duits en geschiedenis. Ik schrijf ‘we’, want de toetsen zijn inmiddels een gezinsproject geworden. Dochter werkt met zoon aan zijn Duitse schrijfopdracht. Moeder oefent Duitse spreekvaardigheid. En aan mij de schone taak zoon door de geschiedenis van de 20e eeuw… Meer informatie

Alle berichten weergeven

Volg dit blog

Krijg nieuwe berichten direct in je mailbox